نگار احمدی

گوش دادن فعال

حرف طرف را همان‌طور که گفته برمی‌گرداند، بعد جواب می‌دهد.

1. وسط حرف می‌پرد و جواب آماده را می‌گذارد.
2. صبر می‌کند، ولی منظور را به زبان خودش عوض می‌کند.
3. یک جملهٔ طرف را برمی‌گرداند و بعد جواب می‌دهد.
4. هر دو نفر را جدا برمی‌گرداند و بعد سراغ کار می‌رود.

تقصیر واحد دیگر است.

جواب را از قبل آماده کرده و وسط حرف می‌پرد.

حل تعارض

اختلاف را روی کار می‌آورد، نه روی شخص، و یک قدم مشترک می‌سازد.

1. یکی را حق می‌دهد تا اتاق زود ساکت شود.
2. اختلاف را می‌بیند و آن را به شخص وصل می‌کند.
3. اختلاف را روی کار می‌آورد و از شخص جدا می‌کند.
4. یک قدم مشترک و قابل‌دیدن برای هر دو طرف می‌سازد.

تقصیر واحد دیگر است.

یکی را حق می‌دهد تا اتاق زود ساکت شود.

مسئولیت‌پذیری

سهم خودش را می‌گوید، حتی وقتی تقصیر پخش است.

1. تقصیر را به واحد دیگر حواله می‌دهد.
2. سهم دیگران را می‌گوید و سهم خود را کم می‌کند.
3. سهم خودش را می‌گوید، حتی وقتی تقصیر پخش است.
4. سهم خود، اثر آن و قدم جبران را با هم می‌گوید.

جدا و گروه را همین‌جا می‌نویسم.

بند و عصر را همین‌جا می‌نویسم.